1-) El Sanatları

Halk gelenek ve göreneklerine çok bağlıdır. Günümüzde bu inançlarını hala sürdürmektedir. Genel köy hayırları, hatim cemiyetleri, sünnet hayırı adı altında birlik ve beraberliği sağlamak amacıyla yapılan dualı yemek bunlara birer örnektir.                                             .

Halk arasında baykuşun ötmesi, köpek uluması uğursuzluk sayılırken, Salı ve Cuma günleri işe başlamanın işe uğur getirmeyeceğini, gece tırnak kesmenin, kapı eşiğine oturmanın günah olacağına inanılır.

1.1-) El Sanatları

Yörede el sanatları yok denecek kadar azalmıştır. Teknolojinin gelişmesi ile el dokumacılığı önemini kaybetmiştir. Halı, kilim, çul, heybe, torba gibi dokuma ürünleri artık yapılmamaktadır. Daha önce yapılan bu dokuma el sanatları hatıra olarak saklanmaktadır. Halılar yörede desenlerine göre isim alılar.

a-) Sandık Halı: Zemin kırmızı ve yeşil olup geometrik desenler hakimdir.

b-) İmam Suyu Halı: Zemin deve tüyü renginde motifler su halinde olup kırmızı çiçeklidir.

c-) Muşamba Halı: Zemin bordo ve kahverengi desenler küçük baklava şeklinde renkler siyah ve kırmızıdır.

d-) Allı Halı: Zemin kımızı desenler geometrik motiflerle süslüdür.


1.2-) Kilimler

Halılarda kullanılan renkler ve iplikler kilimlere yansımıştır. Çözgü iplikleri yünün rengi olan siyah ve beyazdır. Desen ve renklerine göre kilimler çeşitlere ayrılır. Bunlar;

a-) Akıllı Kilim: Zeminin tümü kırmızı kenarları değişik renktedir.

b-) Kırk Melik Kilim: Kilimin tümü yol yol çizgidir.

c-) Cübeden: Kırk meliğe benzer, çizgi aralarında çiçek motifleri vardır.

1.3-) Çullar

Kilim özelliği taşıyan, kilimden ayrılmaları kıldan olmalarıdır. Çul çeşitleri şunlardır; mantı çul, katır nalı çul olmak üzere ikiye ayrılır.                                                           .

Günümüzde diğer el sanatları olarak halk eğitim merkezi müdürlüğünün açmış olduğu kurslarda makine nakışı, giyim, sim sırma, boyama, makrome dallarında ürünler yapılmakta, bu ürünler yöre halkına yıl sonunda sergilenmektedir.                                     .                                                                             .
Ayrıca tığ ile oya, iğne oyası, mekik oyası, dantel, kanaviçe, şiş ile çorap, kazak genç kızlar tarafından yapılmaktadır.

2-) Yöresel Kıyafetler

Mahalli kıyafetler günümüzde dış görünüm olarak orta yaş ve yaşlı kadınların giydikleri faraca siyah parlak astarsız kumaştan, yuvarlak yakalı bedenden çıkan takma kollu, bedene oturan etekleri mant görünümlüdür. Altına pijamadan daha geniş şalvar şeklinde küçük ağı olan bir nevi şalvar giyilir. Genç kızlar ve erkekler ise günün modasına uygun                               . giyinmektedir.                      .

Düğünlerde dallı, üç etek, altıparmak, kısa dallı, cepken, nakışlı don, nakışlı gömlek özel olarak giyilmektedir.

3-) Folklor

İlimizin Marmara Bölgesi’nde olmasından, Balıkesir, İzmir ve Trakya illerine komşu bulunmasından dolayı ilçede folklor Ege, Trakya ve Balıkesir yöresi folklorundan etkilenmiş olup, bu nedenle bu yörelerin folkloruna benzerlikler taşıyan bir görünüm sergilemektedir. İlçe merkezi ve köylerdeki halk oyunlarında bir yakınlık olsa da farklılık arz eden hususlar vardır. İlçe halkının çoğunluğunun yerli olmasından, Pomak ve muhacir kendisine has özellikleri olsa da Ege’nin zeybek figürleri, Balıkesir ile bengi figürlerini halk oylarında görmek mümkündür.

3.1-) Yörede Oynan Halk Oyunları

Harmandalı, Bağ Yüzü, Karyolamın Demiri (Yandın Ayşe), Kaba Güvende, Karşılama, Çan Sekmesi, Tabancalı, Roman isimleri adı altında erkek oyunları; Ninna Karşılama, Evreşe, Meşeli gibi kadın oyunları oynanmakta olup, bu oyunların figürleri her yerleşim yerinde benzerlikler gösterse de ayrı olarak oynanmaktadır.                                                            

Folklor oyunları genelde özellik arz eden günlerde sergilenir. Bayramlarda ve düğün törenlerinde sergilenen bu oyunlarda folklor kıyafetleri giyilir. Bayanların giydiği folklorik kıyafetler altı parmak, damalı, bindallı, şalvar, paçalı don, delmen, başlık’tır. Takı olarak da altındır. Erkek Ege yöresi zeybek kıyafetlerinden etkilenmiştir. Cepken, ağlı don, Frenk gömleği, el dokuma kuşak, yün çora, çarık, tozluk, başta fes ve üzerinde sarık olarak erkeklerde aksesuar görülür.

Ayrıca saat kösteği, kama, tabanca ve para kesesi gibi eşyalar bulunur.

4-) Kız isteme ve Düğün

İlçemizde kız istemeden gelin almaya kadar geçen sürede yöresel özellik gösteren birçok adet vardır. Günümüzde her alanda görülen gelişmelere ve değişmelere rağmen düğün adetleri önemini ve özelliklerini halen sürdürmektedir.

4.1-) Kız İsteme

Oğlunu evlendirecek olan annelerin gelin adaylarını düğünlerde mesire yerlerinde törenlerde belirlemesi, kızın oğlan evi tarafından araştırılması, oğlanın kızı, kızın oğlanı istemsi ile;

Oğlan evinden hatırı sayılır birinin kız evine aracı olarak gönderilmesi, bu kişiye dünürcü başı denir. Kız evinden olumlu işaret olunmuş ise Cuma akşamı kızın istenmeye gidilmesi olur. İki taraf arasında konuşulur, söz kesilir ve söz yüzüğü takılır. Söz tatlısı yenir, sonra nişan töreni yapılır. Düğüne karar verilir.

Düğünler ekseriyetle hasat sonu mevsimi yani güz aylarında yapılır. Üç gün sürer. Kına gecesi düzenlenir. Kına gecelerinde türkü ve maniler söylenir.

4.2-) Bayramlar

Ramazan ve kurban bayramlarında eş dost ve akrabalarla gidilerek el öpülür. Yeni gelin ve damat anne evine ziyarete giderler. Nişanlı kızlara oğlan evi tarafından alınan hediyeler bayramın ikinci, üçüncü akşamı götürülür. Kız evi de gelen misafirlerle yemek ikram eder ve kendi aralarında eğlence yaparlar. Ayrıca köylerde erkekler tarafından deve ve arap oyunları yapılır. Bunları bütün köy halkı izler. 

Bayramdan bir gün önce, yani arife kabirlerin ziyareti yapılır. Bayram sabahı, bayram namazı kılınır ve cemaat birbirinin bayramını tebrik eder. Bu dini bayramlarla birlikte milli bayramlar da coşkuyla kutlanır.